دستگاه قلب و جان چنين است. از خداي خود كه راضي شديد خدا هم از شما راضي مي شود، مي شويد راضيه و مرضيه، شاكر و مشكور.وقتي استغفار مي كنيد، يقين كنيد كه خدا شما را بخشيده است. بعد از استغفار،دست به بدنت بكش، بگو خدايا تو را شكر كه اذن دادي و استغفار كردم. اگر براي گناه هم استغفار مي كني بعد از آن استغفار را به خودت بچسبان. يعني بگو الهي تو را شكر كه توفيق استغفار به من دادي . چهار شب كه روي اين كار وقت صرف كني سر و كارت با خدا خيلي خوب مي شود. سه چهار شب با او گفتگو كن و رفيق و انيس شو.»

مطلبي كه خوانديد حرفهاي آقاي دولابي بود از كتاب طوباي محبت، اولش همه چي ساده به نظر مي رسه،اعمال آدم را جلوش بگذارن و بگن خودت نمره بده.ولي اگه آدم نخواهد به خودش دروغ بگه و سر خودش را كلاه نگذاره نمره قبولي دادن كار خيلي راحتي نيست ولي خوبيش اين هست كه آدم بيشتر به اعمالش به كارهايي كه انجام مي ده حواسش جمع ميشه بيشتر توجه ميكنه كه داره چي مي فرسته.و در نماز و عبادت هاش حضور قلب پيدا مي كنه.