وقتی تصمیم گرفتم وبلاگ بنویسم می دانستم که خیلی حرفها و مطالب هست که باید بگم ، ولی اینکه از کجا شروع کنم و آغاز وبلاگم با چه مطلبی باشد کمی تردید داشتم .

از آنجا که همیشه کارهامون را با نام خدا شروع می کنیم من هم بسم الله می گم و مطلبی را در مورد حقیقت  بسم الله را از حاج محمد اسماعیل دولابی به شما هدیه می کنم :

از حضرت امیرالمومنین(ع) نقل شده است که هرجا بسم الله بگویند و صلوات بفرستند یعنی بگویند بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم وَ صَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ خداوند ملکی می فرستد که در آن مجلس غیبت نمی شود.

هیچ کاری بدون بسم الله انجام نمی گیرد، اگر هم انجام بگیرد دُم بریده است، ناقص است. البته اگر انجام بگیرد، بلکه انجام نمی گیرد. بسم الله است که درست می کند.

بسم الله معنای حقیقی اش این است که آقا شما بفرمایید. آیا بعضی اوقات این را نمی گوییم؟ حالا این را به خدا می گویی یا به پیامبر(ص) می گویی، نمیدانم! آنها خودشان می دانند، بینشان دعوا نیست. هر کدام نیتت بود، قلبت و روحت متوجه بود یا اینکه اصلاً توجه نداشت ، آنها خودشان می دانند چه کسی باید جلو برود.