زمانی که بنده میگوید ((  بسم الله الرحمن الرحيم ))

 خداوند میفرماید : با اسم من شروع کرد و من لازم میدانم کارهای او را به اتمام برسانم و در تمامی حالات او را مبارک گردان .

 پس وقتی که میگویید : ((الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ))

 خداوند میفرماید : بنده ام حمد مرا به جا آورده و دانست که تمام نعمت هایی که پیش روی اوست از من است و تمام بلاهایی که از او دور شده است به لطف من است شما را (ای ملائکه ) شاهد میگیرم که همانا نعمت های آخرت را نیز به نعم دنیای او اضافه میکنم و همانطور که بلاهای دنیا را از او دور کردم بلهای آخرت را نیز از او دفع میکنم .

پس وقتی که بنده میگوید : ((الرَّحْمـنِ الرَّحِيمِ))

 خداوند میفرماید : شهادت داد که من رحمان و رحیمم ، من نیز شما را (ای ملائکه) شاهد میگیرم که همواره از رحمتم بهره ی او را زیاده گردانم و نصیبش را از بخششم فراوان کنم .

وقتی میگوید ((مَـلِكِ يَوْمِ الدِّينِ ))

خداوند بلند مرتبه میفرماید : شاهد میگیرم شما را (ای ملائکه ) همانگونه که بنده من اعتراف کرد که من مالک روز قیامت ، روز حسابم حسابش را آسان میگیرم ، اعمال خوبش را قبول میکنم و از سیئاتش میگذرم .

و زمانی که میگوییم ((إِيَّاكَ نَعْبُدُ))

خداوند میفرماید : راست گفت بنده من ، مرا میپرستد شاهد باشید (ای ملائکه ) برای عبادتش ثوابی به او بدهم که هر کس که در این عبادت با او مخالفت کرده غبطه ی او را بخورد .

پس زمانی که میگوید : ((إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ))

 خدای عز و جل میفرماید : از من کمک خواست و به من التجاء جست ، شاهد باشید ای ملائکه کمک او میشوم در کارش و کمکش میکنم در مشکلاتش و در روز سختی هایش دستش را میگیرم .

پس زمانی که میگوید : ((اهدِنَــــا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ )) تا آخر سوره خداوند میفرماید : هر چه را که خواست به او دادم و او را اجابت کردو و آنچه که آرزو میکرد به او عطا کردم و از آنچه که میترسید به او امنیت بخشیدم .

منبع بحارالانوار 96 /226