از اونجا که دوستان در مورد اسم وبلاگ می پرسیدند که چی شد که شدی نسیم شمال ، می خواستم خدمتتون عرض کنم که از اونجا که بنده ارادت خاصی به جناب حافظ دارم برای اسم وبلاگ تفأل به حافظ زدم و اومد :

خوش خبر باشی ای نسیم شمال                        که به ما می رسد زمان وصال

ما هم نخواستیم روی حافظ رو زمین بندازیم و اسم وبلاگ رو نسیم شمال گذاشتیم

بله، جریان از این قرار بود... و این بود که این شد.

خوب بهتره برم سر اصل مطلب، که از هر چه بگذریم از اصل مطلب نمیشه گذشت

مطلب جالبی در مورد خود خواهی (باز هم از حاج محمد اسماعیل دولابی ) خواندم که می نویسم :

خودخواهی خوب است . اگر انسان خودش را بخواهد ، به ضرر خودش کار نمی کند و اعمالی که می‌داند یا شنیده برایش خوب است، انجام می‌دهد. پس خودخواهی چیز خوبی است، البته نه اینکه بیاید و به مردم ظلم کند و زور بگوید. نه! به معنای واقعی خودخواه باشد. یعنی اول فکر کند من چه کسی هستم که این قدر خودم را میخواهم؟ اگر کسی خود را شناخت به این ارزانی خود را از دست نمی‌دهد ، خیرخواه خود است و راه رسیدن به خیر و صلاح خود را با کمی فکر کردن پیدا می‌کند و هیچ وقت به ضرر خودش کار نمی‌کند. خودخواه واقعی می‌داند که صفات رذیله او را نابود می‌کند و با صفات حمیده، بزرگ و عزیز می‌شود. خودخواهی سر از صفات حمیده در می‌آورد. هر کس صفات حمیده داشته باشد، پیش نفس خود عزیز است. خدا و مردم هم دوستش دارند. چون صفات حمیده نشأت گرفته از صفات الهی است.

نظر شما چیه؟